در نیم قرن گذشته، روش مالچپاشی نفتی- تثبیت زیستی (PM-BF)، برای تثبیت تپههای ماسهای در ایران بهکار رفته است. با این حال، تأثیر این روشها بر خصوصیات تپههای ماسهای و پراکندگی فلزات سنگین ناشی از مالچ به خوبی مطالعه نشده است. به این منظور، سه ناحیه که به مدت 5، 20 و 40 سال تحت تأثیر PM-BF قرار داشتهاند و یک ناحیه کنترل بدون PM-BF مورد بررسی قرار گرفتند. نمونههایی از خصوصیات خاک در عمقهای 0–10 سانتیمتر و 10–50 سانتیمتر با سه تکرار در استان خوزستان برداشت شد. نتایج نشان داد که روشهای PM-BF به بازسازی پوشش گیاهی در تپههای ماسهای کمک کرده است. به علاوه، این روشها باعث افزایش رسوب ذرات گرد و غبار و کنترل طوفان ماسه ای شدند و به تدریج مقادیر کائولین و اسمکتیت در طول زمان افزایش پیدا کرد. تعاملات بین رسوب گرد و غبار و روشهای PM-BF بهشدت خصوصیات شیمیایی و فیزیکی تپهها را تغییر داد. روشهای PM-BF باعث افزایش مواد آلی خاک (184–287%)، ظرفیت تعویض کاتیونی (142–209%)، هدایت الکتریکی (144–493%)، محتوای خاک (134–196%) و مقاومت نفوذ (107–170%) نسبت به ناحیه بدون PM-BF گردیدند. همچنین، مالچگذاری نفتی بهطور قابل توجهی میزان Ni (1.19%)، Cd (1.55%)، Pb (1.08%)، Cu (1.34%)، Zn (1.38%)، Mn (1.66%) و Fe (1.15%) را افزایش داد. با این حال، در بلندمدت، احتمال دارد که این عناصر بهطور خطی در نتیجه افزایش مواد آلی و شوری خاک در بافت سبک تپههای ماسهای شسته شوند.
مشاهده و دانلود کامل مقاله « اثر متقابل مالچپاشی نفتی، احیای پوشش گیاهی و تولید گرد و غبار در تپههای ماسهای جنوب غرب ایران » 👈🏻